Osłabić pod lupą krytyków
Nisza krytycznoliteracka przygląda się również najnowszemu tomowi Osłabić.. Szczegóły tutaj
Józef Baran o Osłabić
Poetycka wizja świata i ludzi zaprezentowana przez Grzegorza Kwiatkowskiego w jego tomie Oslabić poraża swoim katastrofizmem i pesymizmem spod znaku Gotfrieda Benna. Nie jest to lektura lekka, łatwa i przyjemna. Poecie nie da się jednak odmówić oryginalności, konsekwencji i siły ekspresji. Wiersze zawarte w zbiorze nie pozostawiają czytelnika obojętnym. Prowokują i drażnią. Budzą skrajne uczucia. Są zjawiskiem odrębnym na tle najmłodszej poezji polskiej.
Recenzja EP na portalu uwolnijmuzyke.pl
„Coś się zaczyna dziać. Trupa Trupa to zupełnie nowa grupa zdobiąca Trójmiasto, zainspirowana rock’n’rollowym obliczem lat 60 oraz poezją. Pomimo tego ich premierowy materiał brzmi świeżo i obiecująco. Czytaj dalej…
Recenzja Eine Kleine na łamach Odry
„Kwiatkowski to poeta niepokojący, nieco Lynchowski w naturze swojego pisania. Już motto do Eine Kleine Todesmusik – {gdybyśmy nie mieli nic do ukrycia wysyłalibyśmy tylko pocztówki) – mówi wiele o tym tomie wierszy, które pokazują, co kłębi się pod uładzoną powierzchnią naszej codziennej mieszczańskiej rzeczywistości. Czytaj dalej…
Piotr Kępiński – blurb do Osłabić
Grzegorz Kwiatkowski mówi rzeczy ważne. I intrygujące. Fałsz jest obcy tej poezji, bo wiersz tworzy się na naszych oczach. Dosłownie. Bywa, że dotyka ideału, bywa, że dosyć skutecznie od niego ucieka. Zawsze jednak jest to głos świeży. To głos, który gwiżdże na trendy i mody. Nie wpisuje się we wspólne mianowniki. Idzie osobno.
Osłabić
1 września nastąpi premiera tomu Osłabić. Patronem Eine Kleine Todesmusik był Klaus Kiński. Ale w międzyczasie herzogowski statek „Molly Aida” rozbił się o skały. Z tej katastrofy począł się Bruno S., z tej katastrofy poczęło się Osłabić.
Nietypowa recenzja
Nietypowa korespondencja i nietypowa recenzja mojej twórczości. Szczegóły na blogu Caviardage oraz poniżej.
„[...] Małe makabreski codzienności. Historie ludzi, do których los dopisał nazwisko. Mr Artur Schopenhauer w nieskończoność uczący się życia i… nie myśl teraz o matce mały Arturze, ona ci już nie pomorze, nie słuchaj, nie słuchaj. Bezimienni mali muzykanci. Janko-muzykanci wystukujący swoje małe życiowe dra-matki paluszkami w fortepian. Tempo! Tempo! Tempo! EineKleine Todesmusik. Forte! Forte! A pod koniec życia opaść z sił i w jej ramionach dokonać Piano! Czytaj dalej…
Kolejna recenzja Epki
Recenzję można przeczytać na stronie Gazety Wyborczej oraz poniżej.
„Na swój debiut muzycy zespołu kazali czekać swoim wielbicielom dość długo. Fani zdążyli już przecież nauczyć się tekstów utworów na pamięć i śpiewać je wraz z wokalistą. Dziś wreszcie nastąpił moment, kiedy wszyscy będą mogli posłuchać tych piosenek w wersjach studyjnych. A dokładniej – czterech piosenek, bo tyle muzycy grupy zdecydowali się zamieścić na swej debiutanckiej epce, zatytułowanej – po prostu – “Trupa Trupa EP”. Czytaj dalej…
MALEMEN o Trupie i o poezji
Artykuł można przeczytać na stronie MALEMANA oraz poniżej.
„Grzegorza Kwiatkowskiego MALEMEN poznał kiedy umieściliśmy go na liście 30 najbardziej obiecujących polskich mężczyzn przed 30. Ma tylko 26 lat i przeszłość (nie mówiąc o przyszłości), o której wielu może tylko pomarzyć. Czytaj dalej…
